Pomysł szkoły tylko dla dziewcząt nie jest nowy – nawiązuje do tradycyjnych, sprawdzonych metod kształcenia, jakie znane były od dawna i jakimi posługują się najlepsze szkoły w wielu krajach na świecie, w tym także i w Polsce. Okazuje się, że najwyższe wyniki osiągają właśnie szkoły, gdzie chłopcy i dziewczynki uczą się osobno. W takiej edukacji przodują Anglicy: w Wielkiej Brytanii jest ponad tysiąc szkół różnicowanych ze względu na płeć, w tym ponad czterysta szkół publicznych (państwowych). Wśród dziesięciu najlepszych szkół w tym kraju tylko jedna jest koedukacyjna. W Niemczech jest 180 szkół publicznych zróżnicowanych ze względu na płeć, we Francji -  ponad 230. Wiadomo też, że w ciągu ostatnich lat Stany Zjednoczone przekształciły ponad 500 szkół publicznych z koedukacyjnych w zróżnicowane. Warto wspomnieć o Hilary Clinton, która uczęszczała do szkoły dla dziewcząt i uważa to za ważny wkład w swój rozwój osobowy i zawodowy.

 

Chłopcy i dziewczęta mogą nauczyć się tego samego i mieć te same osiągnięcia, ale procesy pozyskania wiedzy przebiegają u nich różnymi drogami.

Szkoła dla dziewcząt stwarza bezpieczne i radosne środowisko dla rozwoju dziewczęcych cech i zdolności. Dziewczęta dużą wagę przywiązują do atmosfery panującej w klasie, odpowiada im klimat ładu, spokoju i uporządkowania. W szkołach koedukacyjnych trudno stworzyć takie warunki, ze względu na obecność chłopców i ich styl bycia, z reguły bardziej dynamiczny i pełen ekspresji. Dziewczęta uczące się w szkołach tylko dla nich chętniej podejmują wyzwania dotyczące nauki przedmiotów ścisłych (nie muszą ustępować pola chłopcom) i mają mniejsze trudności  w skupieniu uwagi podczas zajęć. Uczennice lubią swoją szkołę, czują się w niej swobodnie, nie muszą konkurować z głośniejszymi chłopcami, chętnie przygotowują się do występów artystycznych, które bardzo lubią, i nie są narażone na uszczypliwe komentarze kolegów, często mające miejsce w placówkach koedukacyjnych.  Sprzyjające warunki rozwoju sprawiają, że dziewczęta potrafią siebie docenić, mają większą  pewność siebie i głębsze zrozumienie tego, czym jest kobiecość. Częściej mają też odwagę bycia liderem w grupie i chętniej podejmują różne formy aktywności fizycznej. W naszej szkole dziewczynki uwielbiają zajęcia wychowania fizycznego i basen, prowadzone przez Panią Alinę Biskupską - wielokrotną medalistkę Mistrzostw Polski Juniorów i Młodzieżowców w pływaniu.

 

Metody pracy w szkole dla dziewcząt są dostosowane do  naturalnych uwarunkowań i możliwości uczennic. Przykładem może być nauka matematyki z liczeniem na konkretach, rozwijanie myślenia dedukcyjnego i abstrakcyjnego, czy nauka pracy w grupie – tak ważna w późniejszym życiu rodzinnym i zawodowym. Dziewczęta mają okazję ćwiczyć się we współpracy z różnymi swoimi koleżankami, często o odmiennych temperamentach, stylach bycia, poszukują dobrych rozwiązań dla każdej z nich, doskonalą umiejętności komunikacji, negocjacji, wspierania się w trudnościach. Ile wysiłku niekiedy kosztuje dziewczęta, by porozumieć się i wykonać wspólnie jakieś zadanie z osobą, która nie jest podobna do mnie. Wysoki poziom edukacji w szkole jest osiągany  poprzez tworzenie sytuacji sprzyjających odkrywaniu i fascynacji nauką. Dla dziewcząt ważne jest także odnoszenie się do ich emocji i możliwość swobodnego, w atmosferze zaufania wypowiedzenia swoich myśli, spostrzeżeń czy nurtujących je problemów. Wiadomo, że dla dziewcząt ważny jest odpowiedni ton głosu i charakter komunikatów nauczyciela, a intensywną pracę ułatwia także odpowiednia temperatura w klasie - wyższa, niż dla chłopców. W szkole tylko dla dziewcząt łatwiej jest więc zapewnić im jak najlepsze warunki nauki. Kluczowym celem wychowania, ważnym dla nauczycieli i rodziców dziewcząt, jest takie kształtowanie charakteru i naturalnych predyspozycji uczennic, aby w przyszłości mogły stać się dojrzałymi, odpowiedzialnymi i szczęśliwymi osobami, gotowymi do ofiarnej pracy dla Pana Boga i innych ludzi. Kontakty dziewcząt z chłopcami w gronie rodziny czy na gruncie towarzyskim są zupełnie wystarczające, aby ich rozwój przebiegał harmonijnie.

 

Chłopcy i dziewczęta mogą nauczyć się tego samego i mieć te same osiągnięcia, ale procesy pozyskania wiedzy przebiegają u nich różnymi drogami. Różne sposoby nauczania dostosowane do specyfiki  płci pozwalają na lepsze dostosowanie ich do możliwości dziewcząt lub chłopców, co przyczynia się do zwiększenia równości dzięki zastosowaniu bardziej różnorodnych metod. (Z materiałów I Kongresu EASSE).